ตอนที่ 0049

ฝางจวิ้นดื่มน้ำอึกหนึ่ง แล้วเอ่ยต่อ “พูดเช่นนี้ก็แล้วกัน ตอนนี้สบู่หอมที่ขายในหอสมบัติหลวงทุกวัน นับว่าเป็นขีดจำกัดสูงสุดที่ฝั่งข้าสามารถผลิตออกมาได้ในแต่ละวันแล้ว”

“ขีดจำกัดสูงสุดนี้ มีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับการจัดหาวัตถุดิบของสบู่หอม”

“ราคาสินค้าในตลาด มีความสัมพันธ์โดยตรงกับขนาดของความต้องการ เจ้าก็เป็นพ่อค้า ข้าพูดเช่นนี้ เจ้าคงจะเข้าใจกระมัง?”

ซาปาเฮ่อพยักหน้า เขาก็เป็นพ่อค้าผู้หนึ่ง เหตุผลง่ายๆ เช่นนี้ เขาย่อมต้องเข้าใจอยู่แล้ว

“ดังนั้น หากรับการค้านี้ของเจ้า ข้าก็ต้องจ้างคนเพิ่มอีกชุดหนึ่ง และจัดหาอุปกรณ์ผลิตสบู่หอมเพิ่มอีกชุดหนึ่ง ขณะเดียวกัน ในการผลิตสบู่หอมลอตนี้ให้เจ้า ยังต้องสิ้นเปลืองวัตถุดิบเป็นจำนวนมากด้วย”