ตอนที่ 0030

“ข้าแค่ไปย่านผิงคัง ฝ่าบาทก็ทรงรู้หรือ ฝ่าบาทส่งคนมาสะกดรอยข้าหรือ”

ตาเฒ่านี่ หากไม่มีคนสะกดรอยตามเขา เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าตนไปย่านผิงคัง อีกทั้งยังรู้ว่าตนแจกสบู่หอมที่ย่านผิงคัง

เฒ่าฝางกัดฟันกรอดจ้องมองฝางจวิ้น “สิ่งที่ฝ่าบาทอยากเห็นคือความคืบหน้าของเกลือละเอียด!”

ฝางจวิ้นรีบเอ่ยปากแก้ตัว “ที่ข้าแจกสบู่หอมในย่านผิงคัง ก็เพื่อเตรียมการเรื่องเกลือละเอียดอย่างไรเล่า!”

“อย่าได้มาหลอกลวงข้า~!” เฒ่าฝางก้มตัวลง หยิบไม้เรียวขึ้นมาอีกครั้ง “เจ้าคุกเข่าลงให้ดี พ่อจะตีเจ้าสักยก จะได้เป็นการระบายอารมณ์ให้ฝ่าบาทด้วย~!”

ฝางจวิ้นสับสนไปหมด ยุคสมัยนี้มันโคตรจะไม่สมเหตุสมผลเลย สบู่หอมที่ตนเองทำออกมา ตนเองกลับไม่มีสิทธิ์จัดการเลยหรือ นี่ก็ยังทำให้เขาโดนตีอีกหรือ

“นายท่าน ฮูหยิน แย่แล้ว แย่แล้ว~!”