กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกหอมหมื่นลี้
จวนจ้าวกั๋วกง
ในห้องหนังสือของฉางซุนอู๋จี้
“ท่านพ่อ เป็นอย่างไรบ้าง เรื่องทาบทามสมรสของทูเจวี๋ยตะวันออก ท้ายที่สุดฝ่าบาททรงมีท่าทีเช่นไร”
ฉางซุนชงมองบิดาของตนด้วยความร้อนรนเล็กน้อย
นับตั้งแต่ราชทูตของทูเจวี๋ยตะวันออกเสนอเรื่องการทาบทามสมรส ทุกวันฉางซุนชงก็จะมาสอบถามบิดาของตน ถึงท่าทีของฝ่าบาทที่มีต่อเรื่องนี้
“จะรีบไปไย” ฉางซุนอู๋จี้ขมวดคิ้ว มองบุตรชายของตน “พ่อไม่เคยสอนเจ้าหรือ ยิ่งเผชิญหน้ากับเรื่องใหญ่ ยิ่งต้องหนักแน่นเยือกเย็น! แม้ขุนเขาไท่ซานจะถล่มลงมาทับ ก็ต้องสุขุมเยือกเย็นไม่สะทกสะท้าน!”
“ท่านพ่อ ข้าก็อยากจะหนักแน่นเยือกเย็น ทว่าเรื่องนี้ ท่านจะให้ข้าเยือกเย็นลงได้อย่างไรเล่า” ฉางซุนชงมีสีหน้าหงุดหงิด “วันนี้ข้าได้เข้าเฝ้าองค์รัชทายาทมาแล้ว องค์รัชทายาทตรัสว่า คลังหลวงว่างเปล่า ไร้กำลังทำศึกใหญ่โดยสิ้นเชิง หากว่า... หากว่าองค์หญิงฉางเล่อต้องแต่งงานไปแดนไกลถึงทูเจวี๋ยตะวันออกจริงๆ ข้าควรทำเช่นไรดี”
“ท่านพ่อ ท่านเคยบอกเอาไว้ ว่าจะให้ข้าแต่งงานกับองค์หญิงฉางเล่อนี่!”