กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
วันนี้ตอนตั้งแผงขายของ เหลียนเซี่ยวดูใจลอยอย่างเห็นได้ชัด
ตักข้าวและกับข้าวผิดไปสามหน ราดน้ำพะโล้ผิดไปสองรอบ จนทำให้พวกพ่อค้าแม่ค้าชาวประมงที่คุ้นเคยกันตรงท่าเรือต่างพากันเข้ามาถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง
“ยัยหนูนี่ ออกทำงานแต่เช้าตรู่ยันค่ำมืดทุกวัน หมู่บ้านหวงกั่งก็ไม่ได้ใกล้เมืองเล็กแห่งนี้เลย เดินทางไปกลับทุกวันคงเหนื่อยแย่ล่ะสิ?”
เหลียนเซี่ยวยิ้มเจื่อน ๆ ที่มุมปาก ไม่ได้บอกออกไปว่าตัวเองเหนื่อยเพราะนั่งจักรยานต่างหาก