ตอนที่ 3 กลับไปเป็นแก้วตาดวงใจ

นอกบ้านลมหนาวพัดบาดผิว พอพ้นลานบ้าน เหลียนเซี่ยวก็โยนไม้ที่ถืออยู่ไปด้านข้างแล้วนั่งลงกับพื้นทันที

หิมะเพิ่งตกไป พื้นจึงเปียกแฉะ ก้นเธอยังไม่ทันแตะพื้นแม้แต่ครึ่งซีก ป้าคนหนึ่งที่เดินผ่านมาก็ร้องเสียงดังขึ้น “อ้าว นี่ลูกสาวตระกูลเหลียนไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงอยู่ในสภาพนี้ล่ะ?”

พูดพลางยื่นมือเข้ามาช่วยทันที