กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 165 พ่อครับ เรามาเก็บเงินรักษาขาพ่อกันเถอะ!
กู้เนี่ยนมองไป ชายที่ถือไม้เท้าคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้าพร้อมกับคราบน้ำตานองหน้า
ไป๋ฟางอวี่ยื่นมือไปประคองเขา “ไม่ใช่ว่าหนูบอกให้ท่านนั่งอยู่ตรงนั้นดีๆ แล้วหรือคะ ท่านออกมาทำไมกัน”
ชายวัยกลางคนก้มหน้าเช็ดน้ำตา
“พ่อจะไม่รู้ใจลูกเชียวหรือ ที่ต้องให้พ่อเข้ามาก่อนคนเดียว ไม่ได้เข้าไปพร้อมกับพวกลูก ไม่ใช่เพราะกลัวว่าทางโรงแรมจะไม่รับสองคนพี่น้องลูก แล้วทิ้งให้พ่ออยู่ที่นี่คนเดียวหรอกหรือ”
เขาถอนหายใจ “ฟางอวี่ พ่อคนนี้มีชีวิตมาได้ขนาดนี้ก็คุ้มค่าแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะตัดใจจากพวกลูกไม่ได้ พ่อคงตายไปนานแล้ว แต่การที่ทำให้พวกลูกต้องมาลำบากถึงขนาดนี้ พ่อเกลียดตัวเองจริงๆ ถ้าตัดความอาลัยอาวรณ์ไม่ได้อย่างนี้ สู้ตายไปเสียตั้งแต่แรกยังจะดีกว่า!”