เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 156 สิ่งที่มองเห็นคืออนาคตหรือนะ?
“ถุย!”
กู้เนี่ยนยังไม่ทันได้พูดอะไร เด็กสาวนามถงหลิงหลิงก็ถ่มน้ำลายออกมาแล้วด่าทออย่างเกรี้ยวกราด:
“แกเป็นตัวอะไรกันถึงคู่ควรมาเป็นเพื่อนกับเถ้าแก่กู้! หันไปดูหน้าดูตาในส่องกระจกดูตัวเองบ้างสิว่าสภาพเป็นยังไง! ที่แกยังรอดมาถึงตอนนี้ได้ ก็เพราะแค่เลียแข้งเลียขาชางหลางไม่ใช่เหรอ ไม่งั้นด้วยพลังพิเศษกาก ๆ ของแก จะหยิ่งผยองแผลงฤทธิ์ต่อหน้าฉันมานานขนาดนี้ได้เหรอ?”
ถงหลิงหลิงหอบหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเท้าสะเอวด่าต่อ:
“ยังจะมาพูดเรื่องโควตาผู้ศรัทธาอีก ถุย! ใครเขาอยากได้กัน แค่ได้ยินชื่อของพวกนั้นฉันก็รู้สึกซวยแล้ว! คิดคำสั่งไร้สาระที่ไม่เป็นความจริง แถมยังจ้องแต่จะสร้างความวุ่นวายไปทั่ว มันหลอกได้แค่ชางหลางกับพวกแกที่เป็นไอ้พวกงี่เง่าเท่านั้นแหละ—”