ตอนที่ 145 พวกเขาหายไปไหนกันแน่

ตอนที่ 145 พวกเขาหายไปไหนกันแน่?

เริ่มจากหลี่โหยวที่หลับตาฮัมเพลงเบา ๆ ตามมาด้วยผู้คนมากมายที่ร่วมใจกันร้องเพลงออกมาอย่างเต็มเสียง:

ฉี่หมิง ฉี่หมิง แสงสว่างในวันสิ้นโลก เมล็ดพันธุ์แห่งความหวัง ไม่สูญสิ้นไป พวกเราอยู่ในฉี่หมิง ใจจะไม่สิ้นหวัง

……

ท่วงทำนองที่ซาบซึ้งใจ กับการร้องประสานเสียงที่ดังก้องไปพร้อมกัน กู้เนี่ยนรู้สึกเหมือนมีกระแสความอบอุ่นไหลซึมเข้าสู่หัวใจ ค่อย ๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ในดวงตาอัดแน่นไปด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมล้น บนใบหน้าของทุกคนต่างเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความพึงพอใจ

หลีเฉินโบกมือไปมา ร้องไปน้ำตาก็ไหลพราก สะอื้นเบา ๆ แต่ทว่าเสียงกลับยิ่งร้องดังขึ้นเรื่อย ๆ:

“เมล็ดพันธุ์แห่งความหวัง ไม่สูญสิ้นไป พวกเราอยู่ในฉี่หมิง ใจจะไม่สิ้นหวัง……”