กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 114 เขาสามารถพาคนในฐานย้ายหนีไปได้
“เรียกเจ้าที่”
“คูณสอง”
“ไม่คูณ”
……
ท่ามกลางเสียงเกมเต้าตี้จู่ ชายหนุ่มเอนตัวพิงโซฟาผ้าสีซีด นิ้วเรียวแตะหน้าจอเบา ๆ หยดน้ำที่เกาะอยู่ข้างกระป๋องโค้กเย็นเจี๊ยบไหลผ่านซอกนิ้ว ลงไปซึมเป็นรอยเปียกเข้มที่หัวเข่ากางเกงออกกำลังกายสีขาว
“สมแล้วที่เป็นโค้กเย็น ๆ ถึงจะช่วยชีวิตฉันได้”
เขาเงยหน้าดื่มอึกใหญ่ ลูกกระเดือยขยับขึ้นลงพร้อมกับเสียงถอนหายใจอย่างพึงพอใจ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก๊อก ก๊อก ก๊อก—เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“เข้ามา”
คนมาใหม่หอบหายใจรัววิ่งเข้ามา เห็นชายหนุ่มไม่แม้แต่จะเงยหน้าจากเกมที่กำลังจดจ่ออยู่ จึงรีบพูดว่า