กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 64 หรือว่านั่นคือกายจิต?
กู้เนี่ยนเดินไปยังหน้าประตูห้องสมาธิ รูดบัตรเข้าไป ในหูพลันได้ยินเสียงคำรามต่ำอย่างขู่ของสัตว์ร้ายแว่วมา
“โฮก——”
เธอมองไปอย่างตกตะลึง ลูกหมาป่าตัวสีขาวโพลนทั้งตัวยืนขวางหน้าซินฮวนเอาไว้ ขนทั่วร่างของมันตั้งชัน ดวงตาสีฟ้าจ้องมองผู้คนที่อยู่รอบข้าง มันแยกเขี้ยวคำรามใส่พวกเขา
ซินฮวนนั่งหมดแรงอยู่บนเบาะรองนั่ง อ้าปากค้างมองหมาป่าหิมะตรงหน้า สายตาเลื่อนลอย คนอื่น ๆ เบิกตากว้าง กลายเป็นรูปปั้นแข็งทื่ออยู่กับที่ ไม่มีใครกล้าขยับเข้าไปใกล้
“เถ้าแก่กู้ ในที่สุดคุณก็มาแล้ว”