ตอนที่ 43 ห้องสมาธิจิต

ตอนที่ 43 ห้องสมาธิจิต

กู้เนี่ยนหัวเราะเบา ๆ สายตาเหลือบมองและหยุดอยู่ที่เฉียนซานซาน เฉียนซานซานจู่ ๆ ก็รู้สึกเย็นวูบที่แผ่นหลัง คล้ายมีบางสิ่งรัดพันรอบคอของเธอและรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ใบหน้าของเธอแดงก่ำ พยายามจะดึงสิ่งที่รัดคอออก แล้วเค้นคำพูดออกมาเป็นพัก ๆ ว่า

“แก…แก…ฆ่าฉันไม่ได้…”

“โอ้? อย่างนั้นเหรอ” กู้เนี่ยนยิ้ม แต่แรงที่บีบไม่มีผ่อนปรนเลยแม้แต่น้อย

เฉียนซานซานตาถลน ลิ้นจุกปากพูดไม่เป็นภาษา：

“ฉัน…พ่อฉัน…”

ทันใดนั้นมีเสียงบ้าคลั่งเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา：

“ฮ่า ๆ ๆ ฆ่าเลยสิ! แกฆ่าพวกเราทุกคนเลยสิ! แบบนั้นแกก็จะไม่มีวันได้รับพลังพิเศษอื่นอีกแล้ว! พวก ‘หมา’ สองสามตัวที่เฉียนจัวเลี้ยงไว้น่ะ เก่งกว่าพวกเรามาก—อื้อ!”

ฮวาเชียนที่สูญเสียพลังพิเศษไปแล้ว สภาพจิตใจใกล้พังทลาย ยังพูดไม่ทันขาดคำก็ถูกผู้ชายข้าง ๆ เอามือปิดปากไว้ แล้วด่ากราดเสียงต่ำ：