กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 348 สว่างเกินไปแล้ว
“อ้อ จริงสิ ลืมบอกพวกเจ้าไป โอสถนี่ชื่อว่าโอสถหนุ่มเรืองแสง...”
ซ่งหลิวฮวาออกมาจากห้องนอน ก็เห็นร่างคนที่กำลังเปล่งแสงอยู่
“เฟิ่งฉือ?”
แสงสีขาวหุ้มร่างนั้นไว้ทั้งตัว ใบหน้ายังมองเห็นไม่ชัดเหมือนเดิม แสงที่ส่องออกมาจากตัวเขาค่อนข้างแสบตา ซ่งหลิวฮวาเลยยกมือขึ้นบังตาโดยไม่รู้ตัว
“ฮูหยิน ข้าเอง”
เฟิ่งฉือยกมือกุมหน้าผาก “พวกข้าจะส่องแสงแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน?”
“ไม่นานหรอก แค่เดือนเดียวก็หายแล้ว”
พอซ่งหลิวฮวาเริ่มชินกับแสงที่สว่างจ้า ก็ลองจับตัวเฟิ่งฉือด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เดี๋ยวจับมือ เดี๋ยวดึงผมดู