กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 341 ตีกันแล้ว
วันต่อมา ซ่งหลิวฮวายังไม่ตื่น แต่รู้สึกว่าข้างนอกคึกคักเป็นพิเศษ
เสียงเอะอะดังมาเป็นระลอกเหมือนช่วงปีใหม่ ทั้งเสียงร้องตกใจและเสียงสูดหายใจดังชัดเป็นพิเศษ
แต่เพราะนางเป็นคนหลับสนิท จึงรู้สึกคลุมเครือเหมือนอยู่กึ่งฝันกึ่งตื่น นางพลิกตัว กอดผ้าห่มแล้วหลับต่อ
ซ่งหยวนมองเฟิ่งอี้อย่างรังเกียจ “เจ้าอยู่ห่าง ๆ ข้าเลย น่าเกลียดจริง ๆ!”
เฟิ่งอี้กลอกตาใส่เขา “ใครให้ความกล้าเจ้ามาว่าข้า ตัวเจ้าเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเลย!”
พูดจบก็ขยับหนีไปไกลด้วยความรังเกียจ เขาคันไม้คันมือขึ้นมาแล้ว
เขาหันไปหาเฟิ่งชิงตามความเคยชิน แต่พอเห็นใบหน้าที่ตอนนี้มองแทบไม่ลงของเฟิ่งชิงจากไกล ๆ ก็หันหนีไปอีกทางอย่างรังเกียจ