กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 338 น่าสงสารอยู่เหมือนกัน
ซ่งหลิวฮวาตามเปียนเยี่ยนมาถึงจวนเจ้ามณฑล และได้พบกับเจ้ามณฑลอวี้เหิงคนปัจจุบัน
หน้าตาของเจ้ามณฑลเปียนคล้ายเปียนเยี่ยนอยู่ห้าส่วน ดูแล้วเหมือนอายุมากกว่าเปียนเยี่ยนไม่กี่ปี
ก็แน่ละ คนในทวีปสือเฟิงมีอายุเฉลี่ยถึงสามร้อยปี อายุสี่สิบจึงยังดูไม่แก่ มองแล้วเหมือนคนอายุยี่สิบกว่า ๆ เท่านั้น ต้องบอกว่ายังหนุ่มจริง ๆ
ตอนนี้เขานอนอยู่บนตั่ง ใบหน้าซีดเทา หายใจแผ่วจนแทบจับไม่ได้
ซ่งหลิวฮวายืนดูอยู่ในระยะที่ไม่ใกล้ไม่ไกล ถ้าไม่รีบรักษา เขาอาจอยู่ไม่พ้นคืนนี้ด้วยซ้ำ
อาการหนักถึงขั้นนี้แล้ว นางคิดว่าคงต้องใช้โอสถนิพพานปรโลกถึงจะมีหวัง
เปียนเยี่ยนยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยความร้อนใจ “นายหญิงซ่ง ไม่ทราบว่าอาการของท่านพ่อข้ายังพอจะ...”