เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 317
คืนนั้น ไก่เท้าโตราวสามร้อยตัวที่ถูกล้อมคอกไว้ร้องกุ๊ก ๆ อยู่ค่อนคืน
เหล่าผู้ใช้พลังวิญญาณในเมืองเหยากวงก็ร้องโอดโอยอยู่ค่อนคืนเหมือนกัน
วันรุ่งขึ้น ซ่งหลิวฮวาเพิ่งเดินออกจากห้อง ก็เห็นคนในตระกูลกลุ่มหนึ่งนั่งยอง ๆ เฝ้ารออยู่ในลาน แต่ละคนทำหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด
พี่ใหญ่ของนางก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย สายตาน่าสงสารที่เขามองมาทำให้นางใจอ่อน
พอมองเท้าเปล่าของทุกคน ก็เห็นว่าบวมใหญ่กว่าเมื่อวานอีก ส่วนพี่ใหญ่ของนางแทบจะมีน้ำตาไหลออกมาแล้ว เห็นได้ชัดว่าเจ็บมาก
“น้องเล็ก...”
พอซ่งหยวนเห็นนาง สีหน้าก็ดีใจขึ้นมา เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ซ่งหลิวฮวาโบกมือห้ามไว้ก่อน
“พี่ใหญ่ ข้ารู้ว่าพวกท่านอยากถามอะไร รอก่อนนะ ข้าขอไปดูสักหน่อย เดี๋ยวค่อยคุยกัน”
ซ่งหลิวฮวาหันหลังเดินไปที่เรือนฝั่งตะวันตก ท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคน