กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 ข้าขอสาบาน
ไป๋หลี่จู๋เป็นคนเริ่มพูด “ทุกท่านคงเห็นสภาพอันน่าสลดเมื่อวานแล้ว นักหลอมโอสถของเก้าวังเราพยายามกันทั้งคืน แต่ก็ยังทำอะไรไม่ได้ เลยอยากขอให้นักหลอมโอสถจากแดนของพวกท่านไปช่วยดูสักหน่อย”
หยางหลิงคง ฮวาลิ่งจวิน เยียนซือเหนียน โยวหนานกู้และคนอื่น ๆ มองหน้ากัน
เยียนซือเหนียนกระแอมเบา ๆ แล้วพูดว่า “เรื่องนี้นายน้อยวังไป๋หลี่คงมองพวกเราสูงไปแล้ว แดนตะวันตกมีคนเก่งอยู่มากมายยังหาทางไม่ได้ แล้วนักหลอมโอสถของแดนเหนืออย่างเราจะมีความสามารถพอได้อย่างไร เรื่องนี้พวกเราเกรงว่า...”
พอได้ยินน้ำเสียงปฏิเสธในคำพูดของเยียนซือเหนียน ไป๋หลี่จู๋กับพวกก็มีสีหน้าเสียดายอยู่บ้าง
ทั้งสองฝ่ายคุยกันตามมารยาทอีกสองสามประโยค แล้วพวกเขาก็ขอตัวกลับ