กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ให้ทุกคนลองชิม
หลูจื่อเป็นสัตว์ตัวน้อยที่ทั้งขยันทั้งเก่งเรื่องงานบ้านจริง ๆ เก็บลูกตี้เหมยเสร็จ ก็หันไปสนใจยอดหญ้าวิญญาณที่พวกเด็ก ๆ กำลังดึงกันอยู่
แต่น่าเสียดายที่มันตัวเล็ก อุ้งเท้าก็ยืดได้ไม่ไกล ดึงอยู่ตั้งนานถึงได้มาแค่กำมือเล็ก ๆ
มันคาบตะกร้าใบเล็กที่ลากไปกับพื้น เดินวนไปวนมาด้วยความร้อนใจ
ซ่งหลิวฮวาทนดูไม่ไหว เลยช่วยมันดึงมาอีกหลายกำมือ
จะว่าไป พอลอกกาบหญ้าสีเขียวอ่อนออก ยอดอ่อนข้างในก็หวานละมุน กินอร่อยทีเดียว
มิน่าพวกเด็ก ๆ กับหลูจื่อถึงชอบกิน นางเองก็ชอบเหมือนกัน
ขิงวิญญาณขึ้นเป็นกอเขียวครึ้ม แค่อยู่ไกล ๆ ก็ได้กลิ่นฉุนเผ็ดลอยมาแล้ว
นี่เป็นของที่ขาดไม่ได้เวลาปรุงอาหาร หน้าหนาวทุกคนก็ใช้ช่วยให้ร่างกายอบอุ่นกันบ่อย ๆ พวกผู้หญิงเห็นแล้วตาเป็นประกาย