กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 เลี้ยงไม่ไหว
ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เจ้าฮี่หงกินเก่งขึ้นเป็นเท่าตัว กินผลึกเสวียนเข้าไปไม่น้อย แล้วก็นอนหลับจนไม่รู้วันรู้คืนอยู่ทุกวัน
ตอนนี้มันตื่นแล้ว จึงกระพือปีกเล็ก ๆ บินกระพือพั่บ ๆ เข้ามา
ดวงตาเล็กเท่าเม็ดถั่วเขียวของมันมองเห็นดีสุด ๆ แวบเดียวก็มองเห็นเจ้าตัวเล็ก ๆ ในรังของเอ้อร์ตั้น
พอลงถึงพื้นก็หุบปีก แล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปทีละก้าว
ซ่งหลิวฮวาจะไม่รู้ความคิดมันได้ยังไง นางส่งเสียงฮึแล้วเตือนว่า “ของนี่แกห้ามแตะ!”
เจ้าฮี่หงทำหน้าตาใสซื่อ เลี้ยวไปด้านข้างแล้วแกล้งทำเป็นจิกหาอาหารบนพื้น
“ไม่ต้องมาแกล้งทำ แกกินแต่ผลึกเสวียนกับเนื้อสัตว์อสูรที่หมัวมัวเตรียมให้ แล้วเคยจิกหาอาหารบนพื้นตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ตัวเล็ก ๆ ของเจ้าฮี่หงแข็งทื่อ