เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152
ซ่งหลิวฮวาเรียกนกสีม่วงชนิดนี้ว่า นกบ๊องม่วง มันทั้งโง่ทั้งทึ่ม ยอมให้มนุษย์จับลงหม้อแต่โดยดี มีแต่คำว่า “บ๊อง” เท่านั้นที่เหมาะกับมัน
คืนนั้น ซ่งหลิวฮวาได้กินเนื้อนกบ๊องตุ๋นหม้อเหล็กแสนอร่อยไปมื้อหนึ่ง
เนื้อนกบ๊องม่วงแน่นแต่นุ่มลื่น อัดแน่นไปด้วยพลังวิญญาณ กินกับข้าวแล้วอร่อยจนหยุดไม่ได้
ใครได้กินก็บอกว่าอร่อย
นี่แหละโทษฐานที่ไม่ให้เกียรตินาง
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส อากาศสดชื่น ซ่งหลิวฮวาเดินเล่นออกจากที่พักของคณะ
เพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ท้องก็ร้องจ๊อกเพราะความหิว
“แปลกจัง เพิ่งกินมื้อเที่ยงไป ทำไมหิวเร็วขนาดนี้ หรือว่าหลายวันมานี้ข้าเล่นหนักเกินไป เลยใช้พลังวิญญาณไปเยอะ?”
ถึงซ่งหลิวฮวาจะสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ นางล้วงขนม ผลไม้วิญญาณและของกินอื่น ๆ จากกำไลเก็บของมายัดใส่ปากไม่หยุด