เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 ล่าสัตว์ในพื้นที่ทราย
“นายหญิง ลองชิมนี่ดูไหมเจ้าคะ?”
หมัวมัวซ่งไม่ทำให้ผิดหวัง หลังจากลองอยู่หลายครั้ง ก็ทำองุ่นเฉิงหลิงระดับสี่สีส้มพวกนี้เป็นองุ่นเฉิงหลิงแห้งได้สำเร็จ
ซ่งหลิวฮวามององุ่นเฉิงหลิงที่หดเหลือขนาดครึ่งฝ่ามือ มุมปากก็กระตุกนิด ๆ
มองอย่างไรก็รู้สึกว่าเจ้านี่คล้ายลูกพลับแห้งที่นางเคยกินในชาติก่อน นางหยิบจากจานมาลูกหนึ่ง แล้วลองกัดเบา ๆ
รสหวานกับเนื้อหนึบ ๆ แผ่ไปทั่วปลายลิ้น
“ไม่เลวเลย”
รสฝาดหายไปแล้ว พลังวิญญาณข้างในก็ลดลงไปบ้าง เหลืออยู่ราวเก้าส่วนจากสิบส่วน
ถ้าถามว่าอร่อยไหม ก็อร่อยกว่าของกินเล่นที่ขายกันตามตลาด แถมยังมีพลังวิญญาณมากพอด้วย แต่ซ่งหลิวฮวากินของอร่อยจนชิน องุ่นเฉิงหลิงแห้งนี่เลยยังไม่ค่อยถูกปากนางนัก
แน่นอนว่าองุ่นเฉิงหลิงเดิมทีกินยากขนาดนั้น หมัวมัวหยางทำออกมาได้แบบนี้ก็นับว่าเก่งมากแล้ว