กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 135 ยังไงก็ไม่ตาย
ซ่งหลิวฮวาเคยคิดว่าตัวเองมองเฟิ่งฉือเป็นแค่คนที่มาอยู่ร่วมชายคา ใช้ชีวิตด้วยกันไปวัน ๆ ไม่คิดเลยว่าพอถึงเวลานี้ ในใจจะเจ็บปวดขนาดนี้
นางคิดมาตลอดว่าเขาแข็งแกร่งมาก อยู่ได้ถึงสามร้อยปี คำว่าตายควรจะเป็นเรื่องไกลตัวเฟิ่งฉือมากแท้ ๆ
แสงอาทิตย์ยามเย็นแดงราวกับเลือด ซ่งหลิวฮวามองแผ่นหลังตั้งตรงของเฟิ่งฉือ ทุกย่างก้าวของเขายังลื่นไหลเป็นธรรมชาติ เปลวไฟล้อมอยู่รอบตัว ราวกับอีกชั่วพริบตาเขาจะถูกขอบฟ้ากลืนหายไป
ภาพตรงหน้าพร่ามัวไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
น้ำตาเม็ดโตร่วงลงบนพื้นแผ่นหินสีเทาโดยไม่รู้ตัว แตกกระจายเป็นรอยเปียกทีละหยด
ซ่งหยวนทุบตัวเองหนึ่งทีด้วยความเจ็บปวด แล้วรีบถามว่า “น้องเล็ก เจ้ามีวิธีช่วยเขาบ้างไหม?”