กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 131
สามวันต่อมา หยดน้ำในเมืองเหยียนชิงก็ถูกเก็บไปจนเกือบหมดแล้ว
ซ่งหลิวฮวาเลยอดได้วิญญาณน้ำวันละร้อยกว่าเม็ดไปด้วย ช่างน่าเสียดายจริง ๆ
หมัวมัวหยางถอนหายใจแล้วบ่นว่า “น่าเสียดายจริง ๆ ถ้ามีอีกสักหน่อยก็คงดี”
“ถ้าจะออกไปเก็บนอกเมือง ก็ต้องรอให้ฝูงสัตว์อสูรผ่านไปก่อน”
ซ่งหลิวฮวายักไหล่ “ยังต้องรออีกนานเลย”
กว่าฝูงสัตว์อสูรจะผ่านพ้นไปก็ต้องใช้เวลาหนึ่งเดือน
ตลอดหนึ่งเดือนนี้ พวกผู้หญิงออกไปขุดผักป่านอกเมืองไม่ได้ เลยหันมาปลูกผักสารพัดชนิดที่บ้านแทน
พอนึกถึงต้นข้าววิญญาณที่เก็บมาจากพื้นที่ชุ่มน้ำคราวก่อน ซ่งหลิวฮวาก็เรียกเฟิ่งหยาง ให้ไปตามเด็กกลุ่มหนึ่งมาช่วยทำนาข้าวขนาดครึ่งหมู่ในลานบ้าน