กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 ใบบัวทอดยาวสุดลูกหูลูกตา
ซ่งหลิวฮวายังคิดหาทางรับมืออยู่เลย แต่เฟิ่งฉือจัดการไปได้เกือบหมดแล้ว
นางเบิกตากว้าง พูดอย่างไม่อยากเชื่อว่า “นี่...นี่...นี่มันชั่วเกินไปแล้ว!”
“แต่ข้าชอบนะ!”
หมีน้ำไหมทองทุบอกด้วยความโกรธ สาบานว่าจะจัดการพวกมนุษย์ขโมยของให้สาสม
“โฮก โฮก—”
แต่พอเห็นพวกเดียวกันล้มลงทีละตัว มันก็เงียบกริบไป
มันยืนนิ่งอยู่กับที่ครึ่งวินาที ก่อนจะพุ่ง “ฟิ้ว” มุดลงน้ำ หายไปอย่างไร้ร่องรอย
เหตุการณ์เปลี่ยนกะทันหันเกินไป หลานซี หนงเหิง และคนอื่น ๆ เลยได้แต่เก็บสีหน้าองอาจพร้อมตายกลับไปอย่างเก้อ ๆ
โหลวเหิงพูดลอย ๆ อย่างเหม่อ ๆ ว่า “แค่ก ๆ...ไม่ต้องตายแล้ว”