เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 หลงทางในป่าไผ่
ตอนที่เฟิ่งฉือเจอพวกเขาสองคน ป่าไผ่ผืนใหญ่ก็มีร่องรอยถูกฟันจนเละไปหมด
พอเห็นทั้งสองคนช่วยกันจับสมบัติไผ่ออกมาหนึ่งกำมือจากลำไผ่เขียวต้นหนึ่ง แม้แต่เฟิ่งฉือก็ยังอดแปลกใจไม่ได้
เพราะสมบัติไผ่ชอบกินไผ่ม่วง แต่ที่นี่เป็นป่าไผ่เขียวชัด ๆ!
พอซ่งหลิวฮวาเห็นเฟิ่งฉือก็ดีใจมาก รีบโบกมือเรียก “เฟิ่งฉือ เจ้ามาแล้วเหรอ!”
“เร็วเข้า ดูสิ ข้ากับเฟิ่งอิ่นหาสมบัติไผ่ได้ตั้งเยอะ!”
ซ่งหลิวฮวาพูดพลางชี้ไปที่ตะกร้าซึ่งแขวนอยู่ตรงเอวของเฟิ่งอิ่น
แต่เฟิ่งฉือไม่แม้แต่จะมองตะกร้าตรงเอวเฟิ่งอิ่น เขาเดินตรงไปหาซ่งหลิวฮวาแล้วใช้นิ้วดีดหน้าผากนางเบา ๆ “เก่งขึ้นแล้วนี่ ถึงกับไม่กินข้าวเที่ยงเลยเหรอ?”
“ข้ากินขนมแล้ว” ซ่งหลิวฮวามองเห็นบาดแผลบนตัวเขา ก็ร้องตกใจขึ้นมา “เจ้าเจ็บเหรอ?”