กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 ปั้นดิน
ไก่ป่าเจ็ดสีหนีกระเจิงไปคนละทิศละทาง เฟิ่งชิงไล่ตามทั้งหมดไม่ไหว จึงฆ่าได้ทันแค่สามตัว ที่เหลือหายไปจนไม่เห็นเงา
ซ่งหลิวฮวายังอยู่ตรงนี้ เขาเลยไม่กล้าไปไกล หิ้วไก่ป่าเจ็ดสีทั้งสามตัวกลับมา
ซ่งหลิวฮวาเห็นอย่างนั้นก็ไม่ได้ผิดหวัง นางขยับให้เห็นตะกร้าใบใหญ่ด้านหลังอย่างภูมิใจ “ใกล้เต็มแล้ว”
ในตะกร้าไม้ไผ่สีน้ำตาลที่สูงเท่าครึ่งตัวคน มีไข่สีขาวทรงรีกองอยู่เต็มตะกร้า เฟิ่งชิงมองจนตาค้าง ซึ่งน้อยครั้งนักที่เขาจะเป็นแบบนี้
เขาเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนยื่นไก่ป่าเจ็ดสีทั้งสามตัวในมือให้นาง
ซ่งหลิวฮวาโบกมือ เก็บพวกมันเข้าไปในมิติ มิตินี้เก็บข้าวของไม่ได้ แต่ใช้เก็บอาหารก็ไม่เลว เสียดายที่รักษาความสดไม่ได้ “เจ้าหาได้เท่าไร?”