เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 408 เรื่องราวในอดีตของดินแดนต้นกำเนิดสวรรค์
เย่ฉงเหรินชะงักไปเล็กน้อย คนผู้นี้จำเปลวเพลิงมรรคาได้ ทั้งยังพูดถึงผู้สืบทอด หรือว่าข้าไม่ใช่นายคนแรกของเปลวเพลิงมรรคา?
เย่ฉงเหรินกำลังจะถามว่าอีกฝ่ายหมายความว่าอย่างไร แต่เมื่อเห็นสีหน้าตื่นเต้นของพวกเขา คนที่มารโลหิตพูดถึงย่อมเป็นผู้ครอบครองเปลวเพลิงมรรคา และเป็นคนสำคัญต่อพวกเขาอย่างยิ่ง
เขาจึงไพล่มือทั้งสองไว้ด้านหลังทันที ทำท่าทางลึกล้ำ “ถูกต้อง ข้าคือผู้สืบทอดของเขา!”
ทว่าเย่ฉงเหรินเพิ่งพูดจบ มารโลหิตก็ปฏิเสธ “ไม่ถูก… เหตุใดเจ้าถึงเป็นผู้คนต่างเผ่า? ผู้สืบทอดของเขาควรเป็นคนในเผ่าสัตว์อสูรดุร้ายของเราสิ!”
สัตว์อสูรดุร้ายที่รอดชีวิตอีกตัวเตือนว่า “มารโลหิต หรือเจ้าลืมไปแล้วว่าใต้เท้าเคยกล่าวไว้ เปลวเพลิงมรรคาเป็นตัวแทนเจตจำนงของดินแดนต้นกำเนิดสวรรค์ เปลวเพลิงมรรคาเป็นฝ่ายเลือกคน ไม่ใช่คนเลือกเปลวเพลิงมรรคา มิฉะนั้นก่อนศึกครั้งนั้นใต้เท้าคงเลือกผู้สืบทอดไว้แล้ว!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใจเย่ฉงเหรินก็กระตุกวูบ มารโลหิตเองก็จับประเด็นสำคัญได้และรู้ว่าตนเข้าใจผิด สายตาจึงเย็นเยียบลง “เจ้าไม่ได้บอกว่าเจ้าเป็นหรอกหรือ?”