เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 405 มารโลหิต
เย่ฉงเหรินตบศีรษะ “บัดซบ ข้าช่างโง่จริง คำถามพวกนี้ถามเตี้ยนจิ่วจือโดยตรงก็สิ้นเรื่องแล้วมิใช่หรือ?”
ตอนนั้นเอง ยุงโลหิตปีกดำก็กล่าวขึ้นว่า “ท่านผู้สูงศักดิ์ เพราะต้นกำเนิดของสัตว์อสูรดุร้าย ข้าจึงปลุกความทรงจำบางส่วนขึ้นมาได้อีก ข้าคิดว่าสัตว์อสูรดุร้ายไม่ได้เลวร้ายไปเสียทั้งหมด”
…
ส่วนโลกภายนอกในยามนี้ สถานการณ์กลับเปลี่ยนแปลงไป
บรรยากาศตึงเครียดพร้อมปะทะขึ้นมาอีกครั้ง ทุกคนจับตามองคนอื่น โดยเฉพาะเตี้ยนจิ่วจือแห่งภูเขากระบี่เทพ
“ต้นกำเนิดหายนะที่นี่หายไปแล้ว มันไม่มีทางหายไปเองโดยไม่มีเหตุผล ต้องมีคนเอาไปแน่ และตอนนี้ที่นี่ก็มีเพียงพวกเราไม่กี่คน!”
หวงจิงเทียนมองไปทางเตี้ยนจิ่วจือ
“มองข้าทำไม? ข้าลงมาพร้อมพวกเจ้า อยู่ใต้สายตาพวกเจ้าทุกคน ยังจะขโมยต้นกำเนิดหายนะไปได้หรือ?” แววเย็นชาไหววูบในดวงตาเตี้ยนจิ่วจือขณะมองหวงจิงเทียน
“แต่คนที่สังหารสัตว์อสูรดุร้ายในช่วงสุดท้ายคือเจ้า บางทีคนที่สังหารสัตว์อสูรดุร้ายเท่านั้นจึงจะได้ต้นกำเนิดหายนะไป!” เย่หลิงอวิ๋นจับตาดูเตี้ยนจิ่วจือเช่นกัน