เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 388 ร่างแยกมรรคาอัสนี ผู้ใกล้ชิดพลอยทะยานสู่สวรรค์
เพราะความหุนหัน เย่ซุ่ยเหรินจึงกลืนโลหิตแก่นเหล่านั้นลงไปพร้อมกัน แล้วหลอมรวมเข้ากับเงามรรคาเส้นทางศักดิ์สิทธิ์
เย่ซุ่ยเหรินอยากศึกษามัน แต่กลับพบว่าสัตว์อสูรทัณฑ์อสนีบาตอีกจำนวนมากพุ่งเข้ามา จึงทำได้เพียงต่อสู้อย่างสุดกำลัง
“พรวด ๆ ๆ ๆ” ไข่มุกต้นกำเนิดถูกยัดเข้าปากทีละเม็ด เย่ซุ่ยเหรินไม่กังวลเลยว่าพลังจะไม่พอใช้ อิทธิฤทธิ์สารพัดผลัดกันสำแดง พยายามประสานพลังของตนเองอย่างเต็มที่
ทุกครั้งที่ปลดปล่อยอิทธิฤทธิ์ สัตว์อสูรทัณฑ์อสนีบาตก็ถูกกวาดล้างไปเป็นแถบ
จากนั้นจึงใช้ “กลืนฟ้ากลืนปฐพี” กลืนกินพลังทั้งหมด
แม้แต่เย่ซุ่ยเหรินเองก็ไม่ทันสังเกตว่า เมื่อโลหิตแก่นแท้ที่สัตว์อสูรทัณฑ์อสนีบาตทิ้งไว้ถูกหลอมแปร กายเนื้อของเขาก็ให้กำเนิดอักขระมหามรรคเพิ่มขึ้น ทำให้เงามรรคาแห่งเส้นทางศักดิ์สิทธิ์สมบูรณ์ยิ่งกว่าเดิม
กล่าวอีกอย่างคือ เย่ซุ่ยเหรินกำลังใช้วิธีนี้เปิดเส้นทางรวมมรรคาของตนเอง
“ซุ่ยเหรินซื่อ ร่วมมือกันสักครั้งเป็นอย่างไร?