เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 381 ขอบเขตเซียนทองต้าหลัวฮุ่นหยวนขั้น 10
เหตุผลที่เย่ซุ่ยเหรินเลือกสู้กับราชันอสูรหมอกหนาก็มีอยู่
เจ้านี่เชี่ยวชาญการโจมตีวิญญาณ แต่ตัวมันเองไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก
ขอเพียงทนรับการโจมตีวิญญาณของมันได้ เย่ซุ่ยเหรินก็มีความสามารถที่จะต่อสู้กับมัน
“บัดซบ ข้าคือเซียนทองคำหุนหยวนอู๋จี๋ ต่อให้ถูกดินแดนต้นกำเนิดสวรรค์กดข่ม ช่องว่างของระดับพลัง เจ้าจะข้ามผ่านได้อย่างไร?” ร่างของมันสั่นสะเทือน หมอกหนาอันน่าสะพรึงเริ่มเดือดพล่านและปกคลุมเย่ซุ่ยเหรินอย่างรวดเร็ว
เมื่อหมอกหนาทึบขึ้น กลิ่นอายของราชันอสูรหมอกหนาก็น่าสะพรึงยิ่งกว่าเดิม
ท่ามกลางหมอกหนาแห่งนี้ มันดูราวกับเป็นจักรพรรดิผู้ควบคุมทุกสิ่ง เพียงออกคำสั่ง เย่ซุ่ยเหรินก็ต้องตาย
แต่เย่ซุ่ยเหรินเป็นใคร? เขาดูดซับไข่มุกต้นกำเนิดดวงวิญญาณมามากมาย ทั้งยังมีระฆังขุยแห่งสวรรค์ แรงกดดันเพียงเท่านี้ไม่อยู่ในสายตาของเขา
“ข้าพูดกับเจ้านั่นแหละ…เสร็จหรือยัง?
อยากสู้ก็สู้สิ มัวเล่นลูกไม้อยู่ได้ ไม่กลับบ้านไปกินข้าวหรือ?” เย่ซุ่ยเหรินมองหมอกหนาที่ปั่นป่วนไม่หยุดแล้วทนดูต่อไปไม่ไหว จึงส่งสัญญาณให้ราชันอสูรหมอกหนาพอได้แล้ว