เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 378 สมบัติวิเศษประจำชะตา ระฆังขุยหมื่นมรรคา
หลังผ่านไปหนึ่งก้านธูป เย่ซุ่ยเหรินก็ลืมตาขึ้น เขาหยั่งรู้วิธีใช้การโจมตีวิญญาณของอีกฝ่ายสำเร็จแล้ว
เย่ซุ่ยเหรินโบกมือ แล้วหยิบระฆังใบเล็กโบราณขึ้นมา
หากไม่มีการไล่ล่าครั้งสุดท้าย เย่ซุ่ยเหรินคงไม่รู้สึกว่าสิ่งนี้สำคัญเพียงใด แต่หลังจากถูกไล่ล่าเมื่อครู่ เขาก็รู้คุณค่าของระฆังใบเล็กนี้แล้ว
เย่ซุ่ยเหรินเองก็พอคาดเดาเรื่องการประสานมรรคาได้บ้าง
การทะลวงจากเซียนทองคำฮุ่นหยวนไปเป็นเซียนทองคำหุนหยวนอู๋จี๋ จำเป็นต้องประสานมรรคาให้สำเร็จ
เย่ซุ่ยเหรินมีเพลิงมรรคาอยู่ จึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้
ตอนนี้เมื่อได้ระฆังใบเล็กมา เย่ซุ่ยเหรินก็มีความคิดเพิ่มขึ้นไม่น้อย
“ไม่ถูก ตามพลังของอีกฝ่าย เขาน่าจะเป็นเซียนทองคำหุนหยวนอู๋จี๋แล้ว… ในเมื่อทะลวงระดับสำเร็จแล้ว เหตุใดจึงกระตือรือร้นต่อระฆังใบเล็กนี้นัก?” เย่ซุ่ยเหรินพินิจระฆังใบเล็กอย่างละเอียด แต่ก็ไม่เข้าใจ
แม้จะใช้การหยั่งรู้สัมบูรณ์อีกครั้ง เย่ซุ่ยเหรินก็ยังหยั่งรู้อะไรไม่ได้