เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 373 หั่วหลิงเซิ่งหมู่ ข้าขออภัยแล้ว
หลังจากเย่ซุ่ยเหรินหยั่งรู้ 《โลหิตคลั่งสัตว์เถื่อน》ก็ได้รับการยกระดับ เมื่อใช้พลังอิทธิฤทธิ์นี้ เขาสามารถระเบิดพลังรบของตนได้ถึง 100 เท่า
ระยะเวลาที่คงอยู่ยาวนานขึ้น อีกทั้งยังสิ้นเปลืองปราณโลหิตน้อยลง
เมื่อใช้ร่วมกับทะเลเพลิง เย่ซุ่ยเหรินยังหยั่งรู้พลังอิทธิฤทธิ์อีกอย่างหนึ่ง และตั้งชื่อว่า 《ตราบัวเขียวสงบดับกัลป์》
《ตราบัวเขียวสงบดับกัลป์》ทรงพลังอย่างยิ่ง อานุภาพถึงกับเหนือกว่าปืนใหญ่เทพมหามรรคา
เป็นสิ่งที่เย่ซุ่ยเหรินหยั่งรู้ขึ้นมาได้ในสภาวะสุดขีด
โดยเฉพาะเมื่อเย่ซุ่ยเหรินครอบครองเพลิงมรรคา หากใช้ร่วมกัน อานุภาพจะยิ่งน่าสะพรึงกลัว
ทว่าผลข้างเคียงยังคงมีอยู่ ไม่ว่าเย่ซุ่ยเหรินจะหยั่งรู้อย่างไร ก็ไม่อาจทำให้มันหายไปได้
กลับเป็น 《ตราบัวเขียวสงบดับกัลป์》 ที่เย่ซุ่ยเหรินยกระดับขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า
“ไม่ไหวแล้ว…ทนไม่ไหวแล้ว” เย่ซุ่ยเหรินเผลอคิดจะกลับเมืองหงฮวงไปหาบรรพชนแม่มดเสวียนหมิง ประมือกันสักหลายพันกระบวนท่า