เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 364 เพลิงมรรคาหล่อหลอมมรรคา ทะลวงขั้นพร้อมกัน
“ช่างเถิด ลงมือเลย รอพวกเราสังหารพวกมันให้หมด ที่เหลือก็จะเป็นของพวกเรา” ท่ามกลางเสียงหัวเราะหึ ๆ เทพมารต่างแดนตนหนึ่งพุ่งออกไป
ในสายตาพวกเขา ฝ่ายตนมีคนมากมายถึงเพียงนี้ ย่อมไม่มีทางเกิดปัญหา
ขอเพียงสังหารศัตรูได้ ทุกสิ่งก็จะเป็นของพวกเรา
“อย่าเพิ่งรีบร้อน ปล่อยให้พวกมันเข้ามาใกล้กว่านี้ก่อน
ยิ่งเข้ามาใกล้ พวกมันก็ยิ่งเบียดเสียดกันมาก ถึงตอนนั้นค่อยลงมือ จึงจะสร้างความเสียหายได้มากที่สุด” บนหอคอยเมือง ดวงตาของอวี้ติ่งเจินเหรินเต็มไปด้วยความเร่าร้อน คล้ายมองเห็นชัยชนะอยู่ตรงหน้าแล้ว
“ฆ่า!” พวกเจ้าพวกนี้ไม่เคยเห็นปืนใหญ่เทพมหามรรคามาก่อน ดวงตาจึงวาววับด้วยแสงกระหายเลือด สาบานว่าจะทำให้ศัตรูมอดดับเป็นเถ้าธุลี
“ยิงปืนใหญ่”
“ยิงปืนใหญ่”
“ยิงปืนใหญ่”