เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 ของเหลวไขกระดูกจอมสรรพสิ่ง
“ของเหลวไขกระดูกขั้นสูงสุด…” แทบจะในเวลาเดียวกัน เย่ซุ่ยเหรินกับยุงโลหิตปีกดำก็อุทานขึ้นพร้อมกัน
“ใคร?” เมื่อได้ยินเสียงของเย่ซุ่ยเหรินกับยุงโลหิตปีกดำ สิ่งมีชีวิตต่างแดนจำนวนไม่น้อยก็พุ่งออกมาทันที
“ห้ามให้พวกมันขัดขวางแผนการใหญ่ สังหารพวกมันเสีย!” หัวหน้าสิ่งมีชีวิตต่างแดนตะโกนลั่นแทบไม่ต้องไตร่ตรอง ก่อนยกกระบี่พุ่งเข้าใส่เย่ซุ่ยเหริน
“จะรออะไรอีก สังหาร!” สิ่วแยกพิภพแปรเป็นกระบี่ เย่ซุ่ยเหรินพุ่งออกไป
ประกายกระบี่วูบวาบ สิ่งมีชีวิตต่างแดนที่พุ่งนำหน้าอยู่ถูกฟันแยกเป็นสองส่วนด้วยกระบี่เดียว แปรเป็นแสงสายหนึ่งพุ่งเข้าหาเย่ซุ่ยเหริน
หวงหลงเจินเหรินเองก็ไม่เกรงใจ ง้าวยาวในมือกวัดแกว่ง เก็บเกี่ยวชีวิตของฝ่ายตรงข้ามอย่างต่อเนื่อง
“ดีจริง กลืนกินพวกเจ้าแล้วไม่ทำให้ข้าอึดอัดเลย” เวลานี้ยุงโลหิตปีกดำยังคงรู้สึกแน่นท้อง
เมื่อสังหารสิ่งมีชีวิตต่างแดน ยุงโลหิตปีกดำก็พบว่าความอึดอัดบรรเทาลง มันจึงสังหารอย่างฮึกเหิมยิ่งกว่าเดิม
“แย่แล้ว เจอกระดูกแข็งเข้าให้ ขอความช่วยเหลือ!” เมื่อเห็นเย่ซุ่ยเหรินทั้งสามเข่นฆ่ากวาดทั่วสี่ทิศ สิ่งมีชีวิตต่างแดนก็แตกตื่น รีบร้องขอความช่วยเหลือ