เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 340 วิถีศักดิ์สิทธิ์ของซุ่ยเหรินซื่อขั้นมหาบริบูรณ์
ทว่าสถานการณ์ดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว เจียงจื่อหยาก็ไม่มีทางเลือก ได้แต่เดินหน้าต่อไปจนสุดทาง
“ท่านอัครบิดร ยึดด่านหลินถงได้แล้ว จะบุกด่านถงกวนเมื่อใดหรือ?” เมื่อเทียบกับเจียงจื่อหยา จีฟากลับแสดงท่าทีตื่นเต้นยิ่งกว่า
เพราะเมื่อผ่านด่านถงกวนไป ก็จะเข้าใกล้นครเฉาเกอแล้ว
“พักฟื้นสามวัน แล้วค่อยบุก” เจียงจื่อหยากังวลว่าจะเกิดปัญหา จึงระมัดระวังมากขึ้นและตัดสินใจออกเดินทางหลังจากสามวัน
นอกจากนี้ เจียงจื่อหยายังหวังให้อีกฝ่ายยอมจำนน
หากไม่ต้องรบได้ ก็อย่ารบจะดีที่สุด
เจียงจื่อหยามีความคิดอีกอย่าง นั่นคือให้ตงหลู่ นครหนานตู และเมืองฉงร่วมมือกันเข้าโจมตีนครเฉาเกอ
ด้วยเหตุนี้ เจียงจื่อหยาจึงตัดสินใจเสียเวลาเพิ่มอีกหน่อย ค่อย ๆ ดำเนินการไปทีละขั้น
เจียงจื่อหยาจะรู้ได้อย่างไรว่าเย่ซุ่ยเหรินยอมปล่อยเรื่องราวช่วงหลังไปแล้ว