เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 336 เหลาจื่อถูกเปิดโปง
เย่ซุ่ยเหรินในเวลานี้ดูราวกับเป็นเพียงปุถุชนคนหนึ่ง
ทว่าไท่ซ่างเหล่าจวินรู้ดีว่าเย่ซุ่ยเหรินไม่มีทางเป็นปุถุชน
คำอธิบายเดียวคือระดับพลังบำเพ็ญของเย่ซุ่ยเหรินสูงกว่าไท่ซ่างเหล่าจวินมาก
แต่ไท่ซ่างเหล่าจวินมีสายตาของปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ ส่วนระดับพลังของเย่ซุ่ยเหรินที่สูงกว่านั้น จะน่าสะพรึงกลัวเกินไปหรือไม่?
“เอาละ พวกเจ้ารำลึกความหลังกันก่อน ข้าจะคุ้มกันให้” เย่ฉงเหรินลุกขึ้นเดินไปยังปากถ้ำ ปล่อยให้เซวียนหยวนคุยกับไท่ซ่างเหล่าจวิน
“เจ้าว่าอย่างไรนะ?” ไม่นาน เย่ซุ่ยเหรินก็ได้ยินไท่ซ่างเหล่าจวินร้องอุทาน
เย่ซุ่ยเหรินไม่สนใจ ปล่อยให้เซวียนหยวนคุยกับเหลาจื่อต่อไป
ทงเทียนกับเหลาจื่อต่างมีบุญกุศลเบิกฟ้า หากดึงมาอยู่ในสายสืบทอดมรรคาของตนได้ ประโยชน์ที่ได้รับย่อมยากจะคาดคิด
พึงรู้ไว้ว่าแม้แต่หงจวินยังคิดเล่นงานพวกเขา ก็ย่อมเห็นได้ว่าพวกเขามีค่าเพียงใด