เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 321 เหลาจื่อตกจากตำแหน่งปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์
ไม่นาน เหลาจื่อก็นึกถึงสถานที่หลบซ่อนอันยอดเยี่ยมได้ นั่นก็คือเฉาเกอ
ที่นี่คือสถานที่ที่ราชันมนุษย์ตี้ซินพำนักอยู่ ปราณเคราะห์แผ่ไปทั่วจนไม่อาจคำนวณได้ ไม่มีที่ใดเหมาะแก่การซ่อนตัวไปกว่านี้
แต่เหลาจื่อต้องจัดการปัญหาของตนเองก่อน
ไท่ซ่างเหล่าจวินเร่งความเร็ว ไม่นานก็มาถึงเฉาเกอ จากนั้นก็หาถ้ำแห่งหนึ่งแล้วนั่งขัดสมาธิทันที
“หงจวิน ก่อนหน้านี้ข้าไม่กล้าพูด เพราะพวกเรายังไม่แตกหักกัน”
“เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้หรือว่า ตั้งแต่แรกเจ้าก็คิดใช้สรรพชีวิตทั้งปวงเป็นหมากในแผนการ”
“หงอวิ๋นพูดถูก เจ้าไม่ใช่คนดีอะไรเลย”
“คนอย่างเจ้าไม่จำเป็นต้องใช้แผนการด้วย จัดการคว่ำกระดานเสียตรง ๆ ก็พอ”
“หากข้าเดาไม่ผิด มหาปราชญ์แห่งวิถีสวรรค์มีความหมายพิเศษต่อโลกหงหวงกระมัง”