เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 311 ธงเร่งโรคและฉิ่งปวดศีรษะ
“ช่วยคน!” จินโถวเจียตี้ตอบสนองรวดเร็ว ระเบิดใช้อิทธิฤทธิ์ช่วยอิ๋นโถวเจียตี้ออกมาในทันที
โจวซิ่นไม่ได้ไล่ตาม
ฉิ่งปวดศีรษะของเขาไม่ได้สร้างความเสียหายเพียงครั้งเดียว แต่เป็นความเสียหายต่อเนื่อง ต่อให้อิ๋นโถวเจียตี้กลับไปถึงค่ายโจวแล้ว ก็ยังคงปวดศีรษะต่อไป
“กลับเข้าเมือง” เมื่อไม่มีเทพมารปฐมกำเนิดอยู่ ส่วนปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่สะดวกลงสนาม เจียงจื่อหยาจึงทำได้เพียงชูป้ายขอพักศึก
“อ๊าก ปวดหัวจะตายอยู่แล้ว” ทางด้านอิ๋นโถวเจียตี้ ตอนนี้กลับมาถึงค่ายโจวแล้ว แต่ความปวดศีรษะยังไม่ทุเลา ในสมองราวกับมีไม้กระบองกำลังกวนจนฟ้าดินพลิกคว่ำ
“อิ๋นโถว เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” จินโถวไม่อาจมองดูอิ๋นโถวทรมานได้ จึงรีบถามรายละเอียด
“พวกเจ้าต้องระวังโจวซิ่น…” อิ๋นโถวอดทนต่อความเจ็บปวด เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและเตือนจินโถวให้ระวัง
ส่วนเจียงจื่อหยาที่อยู่ข้าง ๆ กลับนิ่งเงียบไป
เขาอดคิดไม่ได้ว่าโชคดีที่สำนักฉานเจี้ยวไม่ได้ส่งคนมา มิฉะนั้นคราวนี้คนที่ต้องลำบากคงเป็นสำนักฉานเจี้ยว