เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 300 เหวินไท่ซือปิดฉาก การต่อสู้ระดับฝันร้ายเริ่มต้นขึ้น
อีกด้านหนึ่ง เหวินไท่ซือและพวกยังคงหลบหนีเอาชีวิตรอด
หนีไปจนถึงยามค่ำ เหวินไท่ซือตรวจนับกำลังพล พบว่าเหลือเพียง 10,000 คน
“ตั้งแต่ข้าออกรบมา ไม่เคยพ่ายแพ้เลยสักครั้ง การบุกโจมตีซีฉีคราวนี้กลับทำให้ข้าทิ้งหมวกเกราะหลบหนี” ยามนี้สภาพจิตใจของเหวินไท่ซือพังทลายแล้ว
ตลอดชีวิตการศึกของเขาแทบไม่เคยพบคู่ต่อสู้
แต่คราวนี้ศัตรูที่เหวินไท่ซือพบเจอกลับแข็งแกร่งขึ้นทุกคน จนเขาถูกโจมตีเสียจนหมดอาลัย
“ราชครูไม่ต้องคิดเช่นนั้น
‘แพ้ชนะเป็นเรื่องปกติของสำนักพิชัยสงคราม’ ไยต้องใส่ใจ
อีกอย่าง ครั้งนี้พวกเราเพียงไม่ได้เชิญผู้มีพลังรบระดับสูงมา หากท่านเซียนผู้วางค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้งอยู่ด้วย พวกเราจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?
เมื่อกลับถึงเฉาเกอแล้ว พวกเราค่อยจัดระเบียบกำลังพล แล้วแก้แค้นก็ยังไม่สาย” ซินหวนค่อนข้างสุขุม