เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296 เชิญสิบสองเซียนทองคำแห่งสำนักฉานเจี้ยวขึ้นบัญชีแต่งตั้งเทพ
เมื่อเห็นเหล่าศิษย์น้องข้างกายถูกสังหาร หรันเติงเต้าเหรินก็กรีดร้อง งัดไม้ตายรักษาชีวิตออกมา ถึงกับหลบหนีออกจากค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้งได้
ถึงกระนั้น หรันเติงเต้าเหรินก็ยังถูกตัดบุปผาทั้งสามเหนือศีรษะ ปราณทั้งห้าในทรวงอกก็เหลืออยู่ไม่มากแล้ว
“แย่แล้ว” ทันทีที่หรันเติงเต้าเหรินหนีออกมา เจียงจื่อหยาก็เห็นจิตต้นกำเนิดของพวกกว่างเฉิงจื่อลอยไปยังแท่นแต่งตั้งเทพ ก่อนตกเข้าสู่บัญชีแต่งตั้งเทพโดยตรง
“หา?” ผ่านไปเนิ่นนาน เจียงจื่อหยาก็ยังตั้งสติกลับมาไม่ได้?
“นี่มันเรื่องอันใด? อยู่ดี ๆ เหตุใดเหล่าศิษย์พี่จึงขึ้นบัญชีแต่งตั้งเทพกันหมดแล้ว?”
“ศิษย์น้องจื่อหยา เจ้าต้านไว้ก่อน ข้าจะกลับตำหนักอวี้ซวีไปเรียกท่านอาจารย์” ยามนี้หรันเติงเต้าเหรินหวาดกลัวจนหนังศีรษะชา พลันกลายเป็นเงาเลือนสายหนึ่ง หันกายหนีเอาชีวิตรอดไปทันที
“เรียบร้อย สิบสองเซียนทองคำถูกสังหารแล้ว พวกเราก็ควรไปได้แล้ว