เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 287 วางแผนเล่นงานปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ หลัวโหวผู้ต่ำต้อย
เย่ซุ่ยเหรินคิดเรื่องนักพรตเจี่ยอิ่นกับนักพรตจุ่นถีไว้ตั้งนานแล้ว
“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าพบมิติเทพมารแห่งหนึ่ง?” พอได้ยินคำพูดของเย่ซุ่ยเหริน หลัวโหวก็ขนลุกชันขึ้นมาทันที
กว่าจะค้นหามิติเทพมารแห่งนั้นเจอ หลัวโหวต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจไปมากเพียงใด
ให้เขายกมันให้ผู้อื่นไปเช่นนี้ หลัวโหวย่อมไม่ยินยอม
“เส้นเอ็นศักดิ์สิทธิ์อมตะห้าเส้น…” เย่ซุ่ยเหรินมองหลัวโหว พลางชูนิ้วทั้งห้า
“จักรพรรดิสุ่ย ข้าตกลงได้ แต่ท่านต้องมอบเส้นเอ็นศักดิ์สิทธิ์อมตะให้ข้าก่อน
เมื่อข้าบำเพ็ญเส้นเอ็นศักดิ์สิทธิ์อมตะห้าเส้นสำเร็จแล้ว ข้าจะไปยังมิติเทพมาร และใช้มิติเทพมารบำเพ็ญกระดูกมารทองแดง
ข้ารับปากว่าจะล่อพวกเขาเข้าไปในมิติเทพมาร ทั้งยังช่วยท่านรั้งพวกเขาไว้ด้วย
อย่างน้อยก็ถ่วงเวลาให้ท่านได้สามเดือน” เหตุที่หลัวโหวยังไม่ไปมิติเทพมาร ก็เพราะต้องการบำเพ็ญกระดูกทองแดงให้สำเร็จก่อน