เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267 ชิงธงผานกู่แห่งสำนักฉานเจี้ยวไป มหาเทพหยวนสื่อคุมอารมณ์ไม่อยู่
เย่ซุ่ยเหรินมั่นใจได้ว่าสิ่งของเหล่านี้ต้องมาจากยุคเดียวกับมังกรบรรพกาล
“หึ่ง!” ในขณะที่เย่ซุ่ยเหรินเก็บสิ่งของเหล่านี้ ตราประทับผ่าฟ้าสร้างพิภพที่หายไปก็สั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างแรง แล้วถ่ายทอดข้อมูลมากมายให้เย่ซุ่ยเหริน
“นี่คือสิ่งใดกัน ถึงกระตุ้นมรดกสืบทอดของผานกู่ได้...
อีกอย่าง ผานกู่มีพลังอยู่เพียงขอบเขตปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์จริงหรือ?” หลังได้รับมรดกสืบทอดของผานกู่ เย่ซุ่ยเหรินก็เบิกตากว้าง ไม่นานก็จมสู่ห้วงความคิด
“จักรพรรดิสุ่ย เจ้าลืมไปแล้วหรือว่ากำลังทำอะไรอยู่?
เจ้ากำลังปล้นบ้านคนอยู่นะ!
แถมยังเป็นบ้านของสำนักฉานเจี้ยว เจ้ายังมาบรรลุฉับพลันอยู่ตรงนี้อีก
รีบกวาดของแล้วไปเสีย!” เย่ซุ่ยเหรินบรรลุฉับพลัน ทำหลัวโหวตกใจจนตัวสั่น
หลัวโหวอดคิดไม่ได้ว่า หากมหาเทพหยวนสื่อกับไท่ชิงเหลาจื่อกลับมา แล้วขังพวกเขาไว้ในคลังสมบัติจะทำอย่างไร?