เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 259 อู่จี๋ฆ่าคน เจียงจื่อหยาวางแผนทั่วหล้า
“ตอนนี้พวกเราเหมือน ‘ประมงกับคนตัดฟืนสนทนากัน’” อู่จี๋ไม่เห็นเจียงจื่อหยาอยู่ในสายตา
ตาแก่ที่รู้จักแต่ตกปลา ช่างเสียเวลาเสียจริง
“คำว่า ‘ประมงกับคนตัดฟืนสนทนากัน’ ช่างเหมาะนัก
ฟังเจ้าพูดแล้ว ก็ใช่จริง ๆ” อู่จี๋ติดเบ็ดเข้าแล้ว เจียงจื่อหยายินดีอย่างยิ่ง จึงเริ่มชี้นำต่อ
“ท่านผู้เฒ่า ไม่ทราบว่าท่านมีนามว่าอะไรหรือ?” อู่จี๋หาที่นั่งลงอย่างส่งเดช แล้วถามต่อ
“ข้าคือชาวสวี่โจวแห่งทะเลบูรพา แซ่เจียง นามซ่าง ชื่อรองจื่อหยา มีฉายามรรคาว่าเฟยสยง” เจียงจื่อหยามิได้ปิดบังเรื่องของตน บอกออกไปทั้งหมด
“ฮ่า ๆ ๆ ฉายามรรคาเฟยสยงหรือ?” เมื่อได้ยินฉายามรรคา อู่จี๋ก็หัวเราะลั่น แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลน
“อ้อ ฉายามรรคาเฟยสยง มีอะไรน่าขันหรือ?” ถูกอู่จี๋หัวเราะเยาะ เจียงจื่อหยาแสร้งทำเป็นประหลาดใจแล้วถามทันที
“เจ้าเป็นแค่คนหาปลาแท้ ๆ ยังมีฉายามรรคาอีก