เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235 สี่มหาเจ้าแคว้น เจียงหวนฉู่ถูกโดดเดี่ยว
“เข้าใจแล้ว ขอบคุณใต้เท้าเฟ่ยที่ช่วยไขข้อข้องใจ” จีชางมิได้โง่ เพียงคำพูดไม่กี่ประโยคนี้ก็ชี้แนะข้อมูลไว้มากพอแล้ว
“ใต้เท้า…” ในเวลานั้นเอง พ่อบ้านก็เดินเข้ามา กระซิบบางอย่างข้างหูเฟ่ยจ้ง
“โอ้ เรื่องนี้ช่างแปลกนัก” เมื่อได้ฟังคำของพ่อบ้าน เฟ่ยจ้งก็ร้องขึ้นด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง
“ใต้เท้าเฟ่ย ในเมื่อมีธุระสำคัญ จีชางขอตัวก่อน” เมื่อรู้ว่าเฟ่ยจ้งมีเรื่องต้องจัดการ จีชางจึงเอ่ยลาเสียก่อน
“ได้ เช่นนั้นเชิญซีป๋อโหวไปที่สถานีพักม้าโดยตรง ใต้เท้าโหยวรับผิดชอบอยู่ที่นั่น” เฟ่ยจ้งมองจีชางแล้วกล่าวเตือนอีกครั้ง
ความหมายของเฟ่ยจ้งชัดเจนอย่างยิ่ง คืออย่าส่งของกำนัลให้เพียงเขาคนเดียว
พูดให้ไม่น่าฟังก็คือ เรื่องนี้ต้องให้เขากับโหยวหุนจัดการร่วมกัน
ต้องพยักหน้าพร้อมกันทั้งสองคน
“ขอรับ ขอรับ” จีชางประสานหมัดอีกครั้ง ก่อนหันหลังจากไป