เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219 ดวงตาของฮองเฮาเจียง
ตี้ซินส่งสุราจอกหนึ่งให้ แล้วให้ฮองเฮาเจียงชมการร่ายรำด้วยกัน
“เพคะ!” จิ้งจอกเก้าหางยิ้มบาง ๆ แล้วเริ่มร่ายรำทันที
ท่วงท่าช่างเย้ายวนเหลือเกิน
ฮองเฮาเจียงไม่ลืมภารกิจของตน นางหันหน้าไปอีกทางทันที ไม่มองท่วงท่าร่ายรำของจิ้งจอกเก้าหาง
ภาพนี้ย่อมไม่พ้นสายตาตี้ซิน เขาไม่พอใจขึ้นมาทันที “ทิวทัศน์งามในวันดี ๆ บทเพลงและร่ายรำก็งดงาม ฮองเฮาไยไม่ชื่นชม?”
“ราชัน ขึ้นครองราชย์มา 8 ปีแล้ว บัดนี้เป็นช่วงที่เฉิงทังกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว
ในฐานะราชันมนุษย์ ราชันไม่ควรเอาแต่ดื่มกินและชมร่ายรำกับต๋าจี่ตลอดวัน ควรใส่ใจราษฎร
ตามที่ขุนนางกล่าว ราชันไม่สนใจราชกิจมาหลายวันแล้ว หากเป็นเช่นนี้ต่อไปย่อมไม่ดี
นอกจากนั้น ราชันยังถูกต๋าจี่ล่อลวง สร้างแท่นทรมานเปา-ลั่ว สังหารขุนนาง ทำให้ผู้คนมากมายไม่พอใจ หวังว่าราชันจะสำรวมวาจาและการกระทำต่อไป นี่จะเป็นโชคดีอย่างยิ่งของราชวงศ์ซาง” ฮองเฮาเจียงลุกจากที่นั่ง คุกเข่าลงกับพื้น แล้วกล่าวทุกสิ่งที่อยู่ในใจออกมารวดเดียว