เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 184 สยบหมิงเหอเหล่าจู่
เสิ่นว่านไฉจับตาความเคลื่อนไหวของหลัวโหวอยู่ตลอด พร้อมกับสอดแทรกความเข้าใจของตนลงไปด้วย
“หลัวโหวผู้นี้ยังมองภาพรวมได้ไม่ดีพอจริง ๆ!” หลังฟังคำอธิบายของเสิ่นว่านไฉ เย่ซุ่ยเหรินก็รู้สึกว่าหลัวโหวยังใจแคบไปสักหน่อย
หากเป็นเย่ซุ่ยเหริน เขาคงล่าหมิงเหอเหล่าจู่ไปแล้ว
ขอเพียงสังหารหมิงเหอเหล่าจู่ โลกอสุราก็จะตกเป็นของหลัวโหวมิใช่หรือ?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่ซุ่ยเหรินก็หัวเราะพรืด ก่อนจะหายวับไปจากที่เดิมเพื่อออกตามหาหลัวโหว
ในเมื่อหลัวโหวไม่กล้าไปล่าหมิงเหอเหล่าจู่ เช่นนั้นเย่ซุ่ยเหรินก็จะช่วยเขาสักแรง พาหลัวโหวไปล่าหมิงเหอเหล่าจู่เสียเลย
หมิงเหอเหล่าจู่สิงสถิตอยู่ในทะเลโลหิตแดนยมโลก เขากล่าวว่า ตราบใดที่ทะเลโลหิตยังไม่เหือดแห้ง เขาก็ไม่มีวันตาย
ทว่าสรรพสิ่งในโลกย่อมมีสิ่งที่ปราบมันได้ เมื่ออยู่ต่อหน้ายุงโลหิตปีกดำ หมิงเหอเหล่าจู่ก็เป็นได้แค่น้องเล็กคนหนึ่ง
ขอเพียงจับหมิงเหอเหล่าจู่ได้ ยุงโลหิตปีกดำก็จะดูดเขาจนแห้ง