เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 175 สะกดข่มเผ่ามนุษย์ กรงขังนิรันดร์
“หงจวิน เจ้าจะต้องตายอย่างอนาถ!” ทางด้านหงอวิ๋น เขายังคงดิ้นรนและด่าทอหงจวินเสียงดัง
“ร้องไป…ร้องไปสิ!”
“ยิ่งเจ้าร้องเสียงดัง ข้าก็ยิ่งพอใจ” สำหรับหงจวินแล้ว หงอวิ๋นยิ่งร้องอย่างทุกข์ทรมาน ก็ยิ่งแสดงว่าไร้หนทาง
หงจวินพอใจกับแผนการของตนยิ่งนัก
หงอวิ๋นจะนึกได้อย่างไรว่า การบรรลุขั้นปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเขาเฝ้าปรารถนา กลับเป็นกับดัก
ณ ทะเลบูรพา เย่ซุ่ยเหรินลืมตาขึ้น มองดูบุญกุศลที่ร่วงหล่นลงมาและถูกโลกภายในกายดูดซับไป “หงอวิ๋น ข้าทำให้เจ้าลำบากแล้ว”
เพียงชั่วครู่นี้ เย่ซุ่ยเหรินก็ผ่านการแปรสภาพครั้งที่ 5 เสร็จสิ้น พลังอันน่าสะพรึงกลัวไหลเวียนอยู่ในเซลล์ กายาศักดิ์สิทธิ์หงเหมิงแข็งแกร่งขึ้นอีกมาก
“ทะลวงขอบเขตแล้ว!”
“ฮ่า ๆ ๆ ในที่สุดอิ้งหลงก็ทะลวงถึงขอบเขตเซียนทองคำฮุ่นหยวนแล้ว!”