เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161 บดขยี้จอมมารทั้งสี่
“เจ้าเป็นใครกันแน่?” เย่ซุ่ยเหรินเดาไม่ผิด จื้อไจ้เทียนโปสวุ่นกับมหาพรหมเป็นลูกน้องของหลัวโหวจริง ๆ
ในหมู่ผู้ติดตามด้านหลังพวกเขา มีผู้แข็งแกร่งของหลัวโหวอยู่เป็นจำนวนมาก
แต่หลัวโหวตายไปแล้ว ตอนนั้นพวกเขาถูกตามล่าสังหาร เป็นหมิงเหอเหล่าจู่ที่ช่วยชีวิตไว้ พวกเขาจึงไม่มีทางเลือก
“ข้าเป็นใครไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือพวกเจ้าลืมไปหรือยังว่านายท่านของตนเป็นใคร?” เย่ซุ่ยเหรินจ้องจื้อไจ้เทียนโปสวุ่นกับมหาพรหม พลางตกอยู่ในห้วงความคิด
ในมุมมองของเย่ซุ่ยเหริน เขาคิดจะสังหารพวกเขาทิ้งเสียตรง ๆ
แต่หลัวโหวก็ต้องการลูกน้องที่แข็งแกร่งเช่นกัน หากสังหารจื้อไจ้เทียนโปสวุ่น มหาพรหม และพวกพ้องจนหมด หลัวโหวคงตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากมิใช่หรือ?
“แค่ขู่ให้กลัว...อาซาน เจ้าไปสังหารเขาเสีย” เมื่อสัมผัสลมหายใจของเย่ซุ่ยเหริน จื้อไจ้เทียนโปสวุ่นก็พบว่าตนไม่อาจสัมผัสลมหายใจของเย่ซุ่ยเหรินได้เลย