เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 133 หอหมื่นสมบัติ โรงสุราลืมทุกข์
“ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ” เมื่อหน่วยองครักษ์พุ่งเข้าใส่ เสียงร้องโหยหวนของสมาชิกเผ่าอสูรก็ดังขึ้นทันที พวกอสูรที่ก่อเรื่องถูกโยนออกไปทีละคน
หน่วยองครักษ์โลกียวิสัยลงมือรวดเร็วอย่างยิ่ง ทุกการเคลื่อนไหวเป็นไปพร้อมเพรียง แม้จะมีคนถึง 36 คน แต่กลับชวนให้รู้สึกราวกับเป็นคนคนเดียว
จนกระทั่งสมาชิกเผ่าอสูรที่ก่อเรื่องถูกหักขาทั้งหมด แล้วโยนทิ้งไว้ราวกับหมูตาย ทุกคนจึงได้สติกลับมา
“แข็งแกร่ง…แข็งแกร่งเหลือเกิน!”
“ไม่เพียงแข็งแกร่ง แต่ยังดูสง่างามยิ่งนัก…พวกเจ้าเห็นหรือไม่ การเคลื่อนไหวของพวกเขาเหมือนกันทุกประการ ทุกกระบวนท่าล้วนเป็นท่าสังหาร พวกที่ก่อเรื่องไม่มีโอกาสโต้กลับเลยแม้แต่น้อย”
“หรือข่าวลือก่อนหน้านี้จะเป็นเรื่องจริง?”
“ข่าวลืออะไรหรือ?”
“เจ้าไม่รู้หรือ? หลังนครหมื่นอสูรก่อตั้งขึ้น สมาชิกเผ่าอสูรทุกคนในนครหมื่นอสูรล้วนเท่าเทียมกัน
รู้หรือไม่ว่านั่นหมายความว่าอย่างไร? สมาชิกเผ่าอสูรที่แข็งแกร่งจะรังแกพวกเราไม่ได้อีกต่อไปใช่หรือไม่? อย่างการต่อแถวครั้งนี้ พวกเราอยู่ข้างหน้า ก็ย่อมมีสิทธิพิเศษ ไม่มีใครพรากไปได้”