เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 127 เหยาฉือเป็นทาส วางแผนสวรรค์
“เจ้าจะทำอะไร?” เมื่อเผชิญกับสายตาคุกคามของเย่ซุยเหริน สระเหยาฉือก็ตื่นตระหนก
หลายปีมานี้ สระเหยาฉือเรียนรู้เรื่องราวมากมายในเผ่ามนุษย์ นางเข้าใจความหมายในสายตาของเย่ซุยเหรินเป็นอย่างดี
“หากอยากมีชีวิตอยู่ ก็จงยอมสวามิภักดิ์ต่อข้าแต่โดยดี มาเป็นทาสของข้า...อย่าหวังว่าข้าจะให้โอกาสเจ้า ในเมื่อมิใช่พวกเดียวกัน จิตใจย่อมต้องถูกกำจัด หากข้ายังควบคุมเจ้าไม่ได้อย่างสมบูรณ์ ข้าก็ไม่มีทางให้โอกาสเจ้า” เย่ซุยเหรินบีบคอสระเหยาฉือแล้วยกนางขึ้นทันที
ใช่ สระเหยาฉืองดงามมาก แต่ข้างกายเย่ซุยเหรินยังขาดสาวงามอีกหรือ?
ไม่ต้องพูดถึงใครอื่น แค่ฉางซีก็งามล้ำกว่าสระเหยาฉือแล้ว
“จักรพรรดิสุ่ย มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดกันเถิด เราเปลี่ยนเป็นข้อเสนออื่นได้หรือไม่...เอาอย่างนี้ ข้าแต่งกับท่านดีหรือไม่” เมื่อครู่ตอนถูกกดศีรษะลงกับพื้น สระเหยาฉือคิดว่าเย่ซุยเหรินหมายปองรูปโฉมของนาง เรื่องนี้ทำให้นางอึดอัดใจอย่างยิ่ง ทั้งยังตัดสินใจไม่ได้