เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 114 สิบสองนักษัตร
เส้าตี่ยนรู้ดีเช่นกันว่า วาสนาบำเพ็ญที่เย่สุยเหรินมอบให้แต่ละครั้งล้วนไม่ธรรมดา
เช่นเดียวกับฝูซีผู้เป็นบิดาของเขา หลังได้รับคำชี้แนะจากเย่สุยเหริน ตอนนี้ก็ใกล้จะทะลวงสู่ขอบเขตต้าหลัวแล้ว
สาเหตุที่เขาทะลวงถึงเซียนทองคำได้รวดเร็วเช่นนี้ ก็เพราะคำชี้แนะของเย่สุยเหริน หากไม่ฝึกให้สัตว์อสูรเชื่อง กลิ่นอายสังหารที่มือขวาก็คงหนักกว่านี้
“รอก่อน... เหยี่ยน เตรียมอาหารสักหน่อย พวกเรามารวมตัวกัน” ตอนนี้เย่สุยเหรินไม่รีบร้อนอะไร ทั้งยังควรหาเวลามาอยู่พร้อมหน้ากับครอบครัว
“วานรหกหูคารวะท่านอาจารย์! คารวะฮูหยินอาจารย์!”
“อวี้ติ่งคารวะท่านอาจารย์! คารวะฮูหยินอาจารย์!”
“ฉางเอ่อร์คารวะท่านอาจารย์! คารวะฮูหยินอาจารย์!”
“หวงหลงคารวะท่านอาจารย์! คารวะฮูหยินอาจารย์!”
...